Jeden z najstarszych i najbardziej tajemniczych eksponatów w skansenie. Wydana w 1770 roku księga liturgiczna używana w Kościele katolickim zawiera teksty odczytywane przez kapłana w czasie mszy świętej pogrzebowej i podczas nabożeństwa na cmentarzu. Są w niej także wskazówki dotyczące sprawowania obrzędów pogrzebowych. Otwierająca księgę rycina pozostaje zagadką. O ile powstający z mar człowiek zapewne symbolizuje przejście do życia wiecznego, o tyle alegoryczna postać nagiej kobiety nie daje się jednoznacznie zinterpretować.