W kwietniu 1893 roku, kilka tygodni po nominacji Odona Bujwida na profesora nadzwyczajnego higieny Uniwersytetu Jagiellońskiego, cała rodzina Bujwidów, a więc Odo i Kazimiera z dziećmi, Kazią, Zosią i Jadzią, oraz ciotką Kazimiery Karoliną Klimontowicz, przenieśli się na stałe z Warszawy do Krakowa i zamieszkali przy ul. Studenckiej 11. To właśnie w Krakowie chcieli realizować swoje postępowe idee. Jednak Odo, który nie miał poparcia wpływowych postaci krakowskiego życia publicznego, często stawał się ofiarą uniwersyteckich rozgrywek podszytych zwykłą zazdrością. Z kolei jego żona skandalistka, która w 1894 roku oficjalnie wystąpiła z kościoła, niestrudzona autorka kolejnych artykułów w lewicowych gazetach, uganiająca się po mieście z feministycznymi broszurami, często odsypiająca na plantach noce spędzone na pracy intelektualnej, nie mogła się spodobać ówczesnemu konserwatywnemu i świętoszkowatemu Krakowowi.