Getto oczami dziecka. Stella Müller-Madej


Muzeum Historyczne Miasta Krakowa we współpracy z Małopolskim Instytutem Kultury opracowało projekt interaktywnych ścieżek edukacyjnych, zapoznających ze śladami dawnego krakowskiego getta. Projekt obejmuje 4 trasy tematyczne: Z okien apteki. Krakowskie getto we wspomnieniach Tadeusza Pankiewicza, Oczami lekarza. Krakowskie getto we wspomnieniach Aleksandra Bibersteina, Śladami nastolatki. Krakowskie getto we wspomnieniach Haliny Nelken oraz Getto oczami dziecka. Stella Müller-Madej. Trwanie w realiach getta przedstawione zostało przez pryzmat wspomnień konkretnych osób, dla których getto było codziennością. Spacery opracowano w formule tzw. questingu, który można zaliczyć do alternatywnych form zwiedzania. Polega na podążaniu nieoznakowaną trasą i rozwiązywaniu szeregu zagadek czy też zadań, do których prowadzą odpowiednie wskazówki. Całość łączy pewna narracja, towarzysząca spacerowi. Niektóre treści nie są przekazywane wprost, a turysta szuka ich samodzielnie. Każda z zaproponowanych przez MHK tras opatrzona jest zdjęciami, cytatami oraz mapką służącą do realizacji kolejnych zadań. Scenariusz questingu powoduje, iż zwiedzanie staje się bardziej atrakcyjne, a wiedza (oparta na doświadczeniu) trwalsza. Odkrywanie dziedzictwa z zaangażowaniem i w sposób świadomy buduje także więź człowieka z danym miejscem. Getto oczami dziecka. Stella Müller-Madej
Dzielnica zamknięta istniała w latach 1941-1943, a mury getta stały się granicą światów granicą niesprawiedliwości, okrucieństwa i braku nadziei. Za murami znaleźli się ludzie odmienni etnicznie, o obcych obyczajach i religii, ale tak samo mający prawo do życia i szacunku, jak ci którzy wznieśli mury getta. Z aryjskiej strony wygnano także rodzinę Stelli Müller-Madej. Ta żydowska dziewczynka miała zaledwie 9 lat, gdy zamieszkała na terenie podgórskiego getta.
Świat widziany oczyma dziecka pełen jest emocji i barw. Dzieci bardziej patrzą sercem, niż chłodnym wzrokiem rozumu. Dziecku jeszcze bardziej niż człowiekowi dorosłemu towarzyszył strach, jeszcze większe niezrozumienie i poczucie krzywdy. Jak wielkim wyzwaniem musiał być dramat wojny dla rozwijającej się wrażliwości dziecka. Dzięki wspomnieniom Stelli możemy odtworzyć rzeczywistość dnia za murami. Pamiętnik relacjonuje rozmaite niewygody, troski i krzywdy, jakich ludzie doświadczali przebywając w tej odseparowanej strefie miasta. Zapiski dziewięciolatki ujawniają także emocje i uczucia ogarniające ludzi, będących świadkami brutalnych i dramatycznych scen, niejednej egzekucji i drastycznych wysiedleń.
Stella Müller-Madej w 1991 r. wydała pamiętnik z czasu okupacji. Książka doczekała się tłumaczenia na kilka języków i została doceniona jako wartościowe źródło informacji z tamtych lat.
Punkty na trasie spaceru: miejsce gdzie rozpoczynał się mur getta na Krzemionkach; kamienica przy ul. Czarnieckiego, w której mieszkała Stella; budynek przy ul. Józefińskiej, w którym znajdowało się kolejne lokum Müllerów; miejsce egzekucji dzieci z kinderheim; skwerek przy ul. Józefińskiej; skwerek przy ul. Lwowskiej; fragmenty muru przy ul. Lwowskiej; brama wiodąca do getta przy skrzyżowaniu ulic Limanowskiego i Lwowskiej; Plac Bohaterów Getta.

WWW: http://szlakimalopolski.mik.krakow.pl/?szlaki=getto-oczami-dziecka-stella-muller-madej