Zabudowa miasta Sławków


Sławków, miasto położone nad Białą Przemszą, na granicy ziemi krakowskiej i Śląska, było w średniowieczu ważnym punktem na szlaku handlowym z Wrocławia do Krakowa. Pierwsza pisana wiadomość o nim datowana jest na 1220 r., kiedy ufundowano tutaj szpital dla górników. Sławków uzyskał prawa miejskie pomiędzy 1279 a 1286 r. Od XIII w. do 1790 r. stanowił własność biskupów krakowskich. Pod koniec XIII w. Sławków został opasany murem i przekształcony w twierdzę. W swojej historii miasto przetrwało liczne najazdy i pożary. Sławków znajdował się pod zaborem pruskim, potem austriackim, w latach 1807-1815 pozostawał w granicach Księstwa Warszawskiego, a później pod zaborem rosyjskim. Dwukrotnie utracił prawa miejskie, obecnie znowu jest miastem. Sławków zachował średniowieczny układ przestrzenny, z centralnie położonym kwadratowym rynkiem i wychodzącymi z jego naroży ulicami. Obwarowania miejskie zostały zniesione, ale ich zarys jest czytelny. Do najstarszych obiektów w mieście należy kościół parafialny oraz pozostałe po wieloletnich rządach biskupów relikty XIII-wiecznego, murowanego zamku, znajdującego się w południowo-wschodniej części miasta. Zachowaną zabudowę miejską z XVIII-XIX w. charakteryzują podcienia o murowanych kolumnach oraz łamane dachy polskie najwięcej tego typu domów zachowało się przy rynku. (opracowanie: Katarzyna Nowak)

Adres: Rynek 1, 41-260 Slawków, Polska

WWW: http://www.slawkow.pl/pl

Email: informacjaturystyczna@slawkow.pl

Telefon: 32 293 15 52