Park im. Wojciecha Bednarskiego w Krakowie


Krakowski kamieniołom istniał zapewne już w średniowieczu. W XIX w. wznowiono weń wydobycie kamienia. Wśród jego skał powstał w latach 1889-1920 secesyjno-modernistyczny park (ok. 8,5 ha). W naszej części Europy jest to jedna z pierwszych (bądź nawet pierwsza) świadoma rekultywacja terenu poprzemysłowego zakładany park i kończący eksploatację zakład górniczy współdziałały ponad 20 lat. Wojciech Bednarski (ur. 1841) sfinansował zalążek parku (ogródek przyszkolny) i wykonał z pomocą młodzieży. Otwarcie parku w 1896 r. stało się wydarzeniem dla Podgórza i Krakowa. Park składa się ze zróżnicowanych układem i stylem ogrodów. Najstarsze (północna i centralna część parku, ostatecznie uformowane do 1909 r.) mają układ geometryczny. W okresie do I wojny światowej sadzono w parku jesiony, kasztanowce, klony pospolite, robinie akacjowe, świerki, w mniejszej liczbie topole, klony jawory, dęby, a z gatunków egzotycznych orzech czarny. W okresie międzywojennym dominowały jesiony, kasztanowce, topole, brzozy, sosny, modrzewie, lipy; z egzotów sadzono ailanty i tulipanowce. Większość drzew rośnie do dziś, park obfituje w okazy. Po śmierci Bednarskiego (1914) i połączeniu Podgórza z Krakowem (1915), pozbawiony właściwej opieki park stawał się coraz bardziej zaniedbany.

WWW: http://www.podgorze.pl/park-bednarskiego

Email: brak

Telefon: brak