Zespół dawnej zajezdni tramwajowej w Krakowie


Krakowska zajezdnia tramwajowa powstała na peryferiach miasta, na pustkach nadwiślańskich przy ulicy św. Wawrzyńca, w sąsiedztwie gazowni. W 1882 roku powstały pierwsze budynki: wozownia, stajnia i szpital koński – był to bowiem tramwaj konny. W 1900 roku według projektu Karola Knaussa zbudowano wielofunkcyjny kompleks wozowni tramwaju elektrycznego wąskotorowego, hali warsztatowej oraz zakładowej elektrowni prądu stałego. W 1912 roku wszczęto budowę zaplecza dla tramwaju Wielkiego Krakowa: elektrycznego normalnotorowego; dalsza rozbudowa, po drugiej stronie ulicy, nastąpiła w 1913 roku. Na tym potencjał terenu się wyczerpał, choć jeszcze w latach dwudziestych powstały małe budynki dla obsługi autobusów i zaplecza, a samo miejsce należało już do centrum rozrastającego się Krakowa.

Funkcje zespołu zmieniały się: od głównych – obsługi taboru – do pomocniczych, warsztatowych, składowych, z czym łączyło się ekstensywne użytkowanie. W końcu XX wieku zespół został opuszczony. Wtedy to, w 1998 roku, uchwałą Rady Miasta Krakowa utworzono Muzeum Inżynierii Miejskiej w najstarszej części zespołu. Rozpoczęto odnowę konserwatorską budowli, od 2007 roku w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego, dofinansowywanego przez UE.

Pierwsza krakowska zajezdnia komunikacji miejskiej jest zabytkiem wyjątkowym na tle polskim i europejskim – rozwój komunikacji miejskiej od XIX wieku sprawiał, że zwykle najstarsze obiekty zajezdni w Europie likwidowano i zastępowano nowymi, dostosowanymi do nowych warunków. Tu zaś zachował się komplet głównych obiektów z epoki tramwaju konnego, z epoki tramwaju elektrycznego i z początku epoki autobusów – czyli dokument aż trzech z czterech głównych etapów historycznej ewolucji komunikacji miejskiej.

Adres: ul. św. Wawrzyńca 15, 31-060 Kraków

WWW: http://www.mimk.com.pl/

Email: brak

Telefon: 12 421 12 42